Welzijn en onderwijs, samen voor het welbevinden jongeren

Door Bruno Vanobbergen in gesprek met Raymonda Verdyck, Tom Van Acker, Riyad Rogiest en Evelyne Meylemans

Korte omschrijving

Onderwijs is een belangrijke partners bij het opgroeien van kinderen en jongeren.  Voor ouders zijn de schooltrajecten van hun kinderen en jongeren vaak een grote zorg.  Meer bruggen tussen onderwijs en welzijn, een stevige samenwerking tussen onderwijs- en welzijnsactoren vergroten de kansen op succesvolle trajecten.

bruno_vanobbergen2_copy_titus_simoens_2014.jpg

Bruno Vanobbergen is algemeen directeur van het Vlaamse Agentschap Opgroeien, afdeling Jongerenwelzijn.

Khalid Benhaddou

Khalid Benhaddou is hoofdimam van de El Fath moskee in Gent, moslimtheoloog en voorzitter van het Platform Vlaamse Imams (PVI).  Als imam zet hij zich in voor een harmonieuze samenleving en voor samenwerking over religieuze en sociale grenzen heen. Voor zijn inzet ontving hij vorig jaar de Prijs voor de Mensenrechten. De jonge Gentse imam, tegelijk hoofd de-radicalisering binnen Vlaams onderwijs, doorbreekt tal van clichés. Hij verdedigt een ‘rationele islam’ en weet democratie en Verlichting te verzoenen met de Koran. Verder is hij auteur van een aantal boeken: ‘Is dit nu de islam?’, ‘Mag God nog’ en  ‘Halal of niet? Alle vragen omtrent Islam en onderwijs in Vlaanderen beantwoord’.

Raymonda Verdyck

In 2006 nam Raymonda Verdyck het mandaat op van waarnemend administrateur-generaal bij het onderwijsdienstencentrum hoger en volwassenonderwijs. In februari 2007 wisselde zij deze bevoegdheid voor Toerisme Vlaanderen. Sinds 21 november 2008 is ze afgevaardigd bestuurder van het GO! onderwijs van de Vlaamse Gemeenschap. Raymonda Verdyck heeft naast tal van onderwijservaring ook heel wat ervaring op het vlak van leidinggeven en veranderingsprocessen en heeft op basis daarvan van het GO! een meer naar buiten gerichte  organisatie weten te maken.

Evelyne Meylemans

Eveline Meylemans is jongerenadviseur bij de Vlaamse jeugdraad, de officiële adviesraad van de Vlaamse Regering. Ze trekt er de werkgroep goed-in-je-vel. De voorbije jaren werkte de jeugdraad intensief rond het thema Psychisch Welzijn. Ze gingen in gesprek met jongeren, professionals en het beleid, brachten een advies uit en organiseerden een conferentie rond het thema. Eveline werkt ook aan een doctoraat in de Sociale Pedagogiek. 

Tom Van Acker

Tom Van Acker is gepassioneerd in het slim en warm organiseren. Hij publiceerde (visiegedreven organiseren, Acco 2011; Scholen slim organiseren, anders werken met goesting, Lannoo 2014; Op grote schaal scholen slim organiseren, anders veranderen met goesting, Lannoo 2018). Hij begeleidt tal van organisaties in de profit- en in de non-profit. De laatste jaren voornamelijk gefocust op onderwijs en zorg omdat daar een grote maatschappelijke uitdaging ligt om betekenisvol, werkbaar en wendbaar werk georganiseerd te krijgen.

Verslag

Slopen van muren en inzetten op bruggen

Een hoge brug om over te rijden, kan best eng zijn. Misschien zijn de muren in de scholen, tussen de verschillende vakken, naar de wijk, naar andere domeinen zoals welzijn, wel zodanig hoog dat we er niet over durven rijden?

De enigen die holderdebolder overal over rijden, zijn de leerlingen zelf. En zij trekken vandaag aan de alarmbel. Zoals Eveline het zei: je kan jezelf niet aan de kapstok hangen zoals je jas, voordat je de les start. Kinderen en jongeren hebben zorgen thuis, op school, worstelen met hun identiteit, ervaren heel wat druk en verwachtingen.... Dit zet je niet zomaar aan de kant als de schoolbel gaat.
Toch waren de panelleden het erover eens dat er een taboe is om net daarover te spreken, maar ook een gebrek aan tools om in gesprek te gaan met elkaar over hun (on)welbevinden. Het schoolklimaat moet dringend opwarmen, maar hoe dan?

Het toverwoord blijft samenwerken: leerkrachten die samen voor de klas staan, een meer geïntegreerde aanpak in de (basis)school, samen differentiëren en zorg verlenen, de jaarstructuren in vraag stellen, teamteaching rond actief burgerschap… Creëer een plek waar kinderen en jongeren zichzelf kunnen zijn, waar hun identiteit mag ontwikkeld worden in dialoog met andere identiteiten, waar een diversiteit aan leerlingen connectie voelt met de leerkrachten, waar linken met de buurt of kinderopvang een evidentie zijn. Kortom een school met minder muren, waar jonge mensen ondersteund worden in hun ontwikkeling.

Er werd heel wat gedroomd en geambieerd, wetende dat eens je over de brug bent, je terug ‘relax’ kan zijn.