Op zoek naar het fundament: Huis van het Kind Lokeren/Moerbeke

Interview met Nele Bulens, coördinator Huis van het Kind Lokeren/Moerbeke

Samen in één huis 

Toen wij nog niet over een fysieke locatie beschikten, diende ik veel tijd te investeren in contacten met mogelijke partners. Dit proces was essentieel om mogelijke weerstand te doorbreken en hen “warm” te maken om mee te stappen in het verhaal van het Huis van het Kind. Nadien merkte ik wel dat één fysieke locatie de spontane samenwerking enorm versterkt. Momenteel is er veel verbondenheid tussen de partners en samenwerking verloopt spontaner. Vrijwilligers, artsen, verpleegkundigen, medewerkers van de speel-o-theek,  … iedereen levert inspanningen om voor alle gezinnen toegankelijk te zijn.  

Een bruisende plek voor alle gezinnen 

Een fysieke locatie is ook een meerwaarde voor de gezinnen zelf. Voor hen is het dankbaar dat zij op één duidelijk zichtbaar ankerpunt terecht kunnen. Gezinnen maken geen onderscheid tussen de verschillende partners. Het is gewoon een plek waar zij welkom zijn. Een fysieke locatie verlaagt de drempel voor ouders. Het maakt het concept duidelijker en daardoor ook toegankelijker. Er is hier op deze site altijd veel beweging. Mensen passeren spontaan op weg naar de markt of naar het zwembad, scholen komen hier sporten en ouders komen naar de speel-o-theek. Na school is dit ook een plek voor sport- en jeugdverenigingen. Jongeren kennen het gebouw door de evenementen in de fuifzaal. Het is een superlocatie om iedereen samen te brengen. 

De coördinator als lijm tussen de partners 

Bij aanvang komt er veel terecht op de schouders van de coördinator, zowel wat betreft het organiseren van activiteiten en alles wat daarbij komt kijken, zoals het zoeken van vrijwilligers, bestellingen plaatsen bij leveranciers, opvolgen van de budgetten,… als het verbinden van partners en hen overtuigen om dingen te doen bovenop hun dagelijkse werking. Een Huis van het Kind is ook een lokale investering waardoor ik tevens aandacht moet hebben voor de terugkoppeling op beleidsniveau. Ondertussen is het eigenaarschap van partners vergroot, zeker voor de partners die werken met gezinnen met heel jonge kinderen. Partners beschouwen mij nu als de lijm, degene die structureert, het overleg plant,… Maar ik kan zeggen dat lang niet alles meer bij mij zit.  Door het actieve partnerschap heb ik nu ruimte om te investeren in de verdere groei van het Huis van het Kind.  

Een voorbeeld van actief partnerschap: samen aanbod creëren! 

De vragen van zowel ouders, scholen als kinderopvang rond zindelijkheid gaven aanleiding tot het opstarten van een voorschoolstraject. Op verschillende momenten en met verschillende partners gaan we in gesprek, informeren en inspireren we ouders, kinderopvanginitiatieven en scholen om samen de stap naar school te verkleinen. Dit traject zorgde er tevens voor dat partners breder dan hun eigen kernopdracht gaan werken. Elke partner zocht naar manieren om hun kernopdrachten te combineren met de acties van het Huis van het Kind. Een leerproces om zaken breder aan te pakken en zo elkaars expertise en aanbod te delen en versterken. De partners hebben nu niet meer het gevoel dat ze op elkaars terrein zitten en concurrenten zijn. Ze stappen bij elkaar binnen en toetsen af wie het meest geschikt is om vragen van ouders te beantwoorden en op te volgen. Dit vermijdt overlappingen. Het is fijn om te zien dat partners elkaars krachten kennen en gebruiken.  

Uitdagingen 

Voor de toekomst stellen zich uiteraard nog uitdagingen, zoals werk maken van meer zichtbaarheid, grotere bereikbaarheid van diverse doelgroepen en warmer onthaalbeleid van vrijwilligers en medewerkers. Vandaar dat we verder ook aandacht moeten besteden aan het zoeken naar een evenwicht tussen enerzijds geïntegreerd en proportioneel en anderzijds doelgroepspecifiek werken. Hoe krijgen we bijvoorbeeld ouders met kinderen met een specifieke zorg naar onze binnenspeeldag? Onze pamperbank met koffie- en verwenmoment staat open voor iedereen, maar toch komen vooral kwetsbare gezinnen. Deze komen echter wel via de pamperbedeling naar het spelmoment op donderdag. Wat een mooi voorbeeld is van proportioneel universalisme.  

Toekomst 

Momenteel bereiken we nog niet alle (oudere)leeftijdsgroepen. Vandaar dat verkennen van partners die werken met jongeren en jongvolwassenen noodzakelijk is. We willen er ook naar streven om samen met alle partners één gezamenlijk kindvisie op te bouwen. Omdat het verleidelijk is om tijd te investeren in het organiseren van activiteiten die de zichtbaarheid vergroten en waarnaar veel vraag is en deze ook een grote respons geven, is het belangrijk om blijvend aandacht te hebben voor een geïntegreerde en gedragen structurele aanpak.  

Gouden raad 

Advies voor startende Huizen: doen, springen, durven… Tijd investeren in verbinding creëren en luisteren naar het verhaal van partners. Proces is moeilijk en neemt tijd. Je stuit op weerstanden die je niet altijd kan plaatsen. Maar blijf in gesprek gaan. Begrip voor elkaar is heel belangrijk. Samen dingen doen, laat het Huis van het Kind leven!