Wat is samenwerken?

Samenwerken is geen doel op zich, maar een middel om tot een betere kwaliteit van dienstverlening te komen.

"Samenwerken is nodig, maar niet vanzelfsprekend en gemakkelijk."

Samenwerken krijgt vaak de betekenis dat de neuzen in dezelfde richting gezet moeten worden. Het idee ontstaat dat alles met elkaar besproken moet worden, en dat men hetzelfde moet denken. Dit is echter onrealistisch. In een samenwerking horen meningsverschillen erbij. Partners zijn immers verschillend, denken niet noodzakelijk hetzelfde, hebben eigen belangen, en hebben voornamelijk hun eigen identiteit en uniciteit. Deze verschillen kunnen ook als een verrijkend ervaren worden in een samenwerking.

“Samenwerken is een intensieve activiteit die inspanningen vraagt van de organisaties.” (Samenlevingsopbouw)

 

Waarom samenwerken?

Economische en maatschappelijke evoluties dagen organisaties uit om effectief, efficiënt en innovatief te werken. Het aangaan van samenwerkingsverbanden is een van de manieren waarop organisaties daar een antwoord op proberen te geven. Deze samenwerking ontstaat niet alleen spontaan of uit noodzaak, maar wordt ook meer en meer gestimuleerd door de overheid, zoals bijvoorbeeld het decreet preventieve gezinsondersteuning en de uitbouw van de Huizen van het Kind.

Door samen te werken kan je:

  • De kwaliteit van je dienstverlening vergroten
  • Geïntegreerd aanbod uitbouwen, afgestemd op de lokalen noden en behoeften
  • Je dienstverlening beter bekend maken
  • Je dienstverlening beter afstemmen op elkaar
  • Elkaar versterken en efficiënter werken

 

Verschillende samenwerkingsvormen:

Wat verstaan we onder samenwerking? Deze vraagstelling is cruciaal binnen een (startende) samenwerking en noodzakelijk om hierover met elkaar in interactie te treden, hieraan ‘taal’ te geven. Zo kunnen verwachtingen van bij de start duidelijk worden.

Er zijn samenwerkingsvormen in allerlei maten en gewichten: overleg, ad hoc, netwerk. Afhankelijk van je doel van de samenwerking kies je bewust voor een samenwerkingsvorm. Functioneel ingezet zijn ze allen relevant.

Overleg

Deze vorm van samenwerking omvat uitwisseling van informatie, kennismaking, casebespreking. De inzet is beperkt en vrijblijvend, er wordt niet noodzakelijk een engagement verwacht.

Ad hoc

Deze vorm van samenwerking is eerder occasioneel, vaak eenmalig, begrensd. De samenwerking is gericht op een bepaald onderwerp en is eerder beperkt in tijd. Er is een gemeenschappelijk belang wat leidt tot een gemeenschappelijke actie.

Netwerk

Netwerksamenwerking is een specifieke vorm van samenwerking en is aangewezen wanneer we te maken hebben met complexe, en ongestructureerde problemen waarrond alleen met anderen een meerwaarde kan gehaald worden. Er wordt van de partners een engagement verwacht. Er ontstaat een vorm van gemeenschappelijks doelstelling en van netwerkbelang.

  • Netwerken voor informatie-uitwisseling
  • Lerende netwerken
  • Middelennetwerken om schaarse of unieke middelen te delen
  • Actienetwerken om een gezamenlijk project of taak te realiseren. De samenwerkingsverbanden Huizen van het Kind worden als actienetwerk beschouwd.

“Wie voor een actienetwerk kiest, kiest voor een specifieke vorm van samenwerking, rond een belangrijk aspect van de werking, omdat uitsluitend samen met anderen een meerwaarde gehaald kan worden” (l'Enfant, 2008)

Bron: Pronet - Arteveldehogeschool