Vaderschap in intercultureel perspectief

De migratieachtergrond van gezinnen is verschillend en er kan dan ook niet gesproken worden over dé migrantenvader. Uit onderzoeken (T. Pels) blijkt dat vaders met een migratiegeschiedenis zoekend zijn om hun vaderrol vorm te geven in een maatschappelijke context van veranderende rollen van vaders en moeders en waar meer gelijkwaardige verhoudingen tussen jongeren en volwassenen de norm zijn. Vaders met een migratiegeschiedenis zijn op zoek naar een evenwicht tussen wat ze mee willen nemen uit de opvoedingscultuur uit het land van herkomst en wat ze hier ervaren. Hoe vaders met een migratiegeschiedenis hun vaderrol vorm geven is enerzijds afhankelijk van factoren die ook voor autochtone vaders gelden en anderzijds van hun individuele migratiecontext. Het is belangrijk om niet te generaliseren en niet alle allochtone vaders over dezelfde kam te scheren. Anderzijds is het ook zinvol om kennis te hebben van de vaak voorkomende opvattingen over vaderschap bij gezinnen met een migratiegeschiedenis. In onderzoeken lezen we volgende opvattingen: - Hoffert (2003) zegt dat ‘zwarte’ vaders minder engagement tonen en minder warmte geven aan hun kinderen. Ze zijn daarentegen wel meer controlerend en tonen meer autoriteit dan blanke vaders. - Ook Lotty Eldering (2008) gaat uit van het feit dat er in allochtone gezinnen nog vaak een traditionele rolverdeling bestaat: vader is kostwinner en moeder draagt de verantwoordelijkheid voor de huishouding en de dagelijkse verzorging van de kinderen. De vader heeft volgens haar een afstandelijke en disciplinerende rol naar zijn kinderen toe en de moeder speelt vaak de bemiddelende rol tussen vaderen de kinderen. - Bij Distelbrink e.a. (2005) en Pels e.a. (2010) vinden we terug dat vaders met een migratiegeschiedenis graag meer tijd en aandacht aan hun kinderen zouden willen besteden dan ze nu doen. Ook speelt soms het gevoel mee dat de moeder de regie houdt en er voor de man weinig ruimte is om meer tijd en aandacht aan de kinderen te besteden