Perspectief van de ouders zelf

Vragen en problemen bij de opvoeding

Ouders van een kind met een handicap hebben vragen en ervaren problemen bij de opvoeding van hun kind.
De vragen en problemen zijn zeer divers en hebben vooral te maken met het gedrag van het kind, zijn emoties en omgang met anderen, de verstandelijke ontwikkeling en schoolse vaardigheden, de motorische ontwikkeling, het onderwijs, de opvoeding in het algemeen, het samen opvoeden van de verschillende kinderen en tot slot de gezinsomstandigheden.
Op jonge leeftijd ( tussen 0 en 4 jaar) hebben ouders vooral vragen rond de ontwikkelingsstimulering en de communicatie van hun kind.

Uitdagingen

Veel ouders verwijzen naar de moeilijke periode rond de diagnosestelling. Ze bleven lang in onzekerheid, werden soms van het kastje naar de muur gestuurd en kregen niet altijd eenvoudige antwoorden op hun vragen.
Na de diagnose volgde veelal een moeizaam verwerkingsproces.
Het opvoeden van een kind met extra noden kost ouders veel energie, wat hun zorg-werk-leven-balans in het gedrang brengt.  Ze houden vaak weinig tijd over voor hun job, hun sociaal leven of hun gezinsleven met partner en de andere kinderen.
Verschillende ouders worden naast problemen met de opvoeding ook geconfronteerd met problemen op financieel, relationeel, materiaal of ander vlak.
Vele ouders maken zich tevens grote zorgen over de toekomst van hun kind.

Het opvoeden van een kind met een handicap wordt als niet vanzelfsprekend ervaren en brengt onzekerheid met zich mee.  Van ouders wordt verwacht dat ze hun verwachtingen bijstellen, inzicht hebben in wat de mogelijkheden en beperkingen van hun kind zijn, en hun opvoedingsaanpak daarop afstemmen.
Het is iets waar ouders voortdurend mee bezig zijn en zich zorgen over maken.  Dit vraagt veel van hen, maar niet iedereen ervaart dit echt als een belasting.  Toch kunnen vooral het gedrag van het kind en de combinatie van verschillende moeilijkheden zorgen voor een (over)belasting bij ouders.

Steun

Ouders zoeken op verschillende manieren informatie: via folders, boeken, internet, informatie-avonden, ...
Ze gaan ook op zoek naar steunbronnen. Hun partner, familieleden en vrienden zijn belangrijke bronnen van steun, al is dat niet steeds het geval en willen ouders familie en vrienden ook niet steeds lastig vallen met hun problemen.  Voor sommige ouders vormen lotgenoten een belangrijke steun, vanuit een gedeeld begrip en gedeelde ervaringen, voor anderen is dat helemaal niet het geval.

Noden en wensen

De in het onderzoek bevraagde ouders wensen diverse vormen van opvoedingsondersteuning.  Ze verwoorden de nood aan meer informatie over het aanbod van hulp en ondersteuning.  Ze wensen inhoudelijke informatie over verschillende thema's door middel van thema- en informatieavonden en door ervaringsuitwisseling met lotgenoten.  Ook een aanbod van brussenwerking en meer kinderopvang zou ondersteunend zijn voor hen.  Tot slot geven ze aan dat ze veel zouden hebben aan een vast ankerpunt.

In de wijze waarop ze ondersteund willen worden brengen ouders vooral de bejegening door de professional aan: er moet voldoende vertrouwen zijn, voldoende aandacht voor de mogelijkheden en de sterktes van het kind en het gezin en respect voor de eigen keuzes en wensen van de ouders.
Daarnaast geven de ouders aan dat de hulp toegankelijk moet zijn ( geen wachttijden, beschikbaar, betaalbaar).  
Ze drukken een voorkeur uit voor persoonlijke contacten bij de ouders thuis en voor zo concreet mogelijke hulp en informatie.